Ang 314
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਜੋ ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤੈ ॥
too karataa sabh kichh jaanadaa jo jeeaa a(n)dar varatai ||
You, O Creator, know everything which occurs within our beings.
ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਗਣਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਵਿਚਿ ਗਣਤੈ ॥
too karataa aap aganat hai sabh jag vich ganatai ||
You Yourself, O Creator, are incalculable, while the entire world is within the realm of calculation.
ਸਭੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤਦਾ ਸਭ ਤੇਰੀ ਬਣਤੈ ॥
sabh keetaa teraa varatadaa sabh teree banatai ||
Everything happens according to Your Will; You created all.
ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬ ਚਲਤੈ ॥
too ghat ghat ik varatadaa sach saahib chalatai ||
You are the One, pervading in each and every heart; O True Lord and Master, this is Your play.
ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸੁ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਪਰਤੈ ॥੨੪॥
satigur no mile s har mile naahee kisai paratai ||24||
One who meets the True Guru meets the Lord; no one can turn him away. ||24||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥
salok mah 4 ||
Salok, Fourth Mehl:
ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਖੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਈਐ ਚਿਤੁ ॥
ihu manooaa driR kar rakheeai guramukh laaeeai chit ||
Hold this mind steady and stable; become Gurmukh and focus your consciousness.
ਕਿਉ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਵਿਸਾਰੀਐ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨਿਤ ॥
kiu saas giraas visaareeai bahadiaa uthadiaa nit ||
How could you ever forget Him, with each breath and morsel of food, sitting down or standing up?
ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਇਹੁ ਜੀਅੜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਵਸਿ ॥
maran jeevan kee chi(n)taa gaee ihu jeeaRaa har prabh vas ||
My anxiety about birth and death has ended; this soul is under the control of the Lord God.
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਬਖਸਿ ॥੧॥
jiu bhaavai tiu rakh too jan naanak naam bakhas ||1||
If it pleases You, then save servant Nanak, and bless him with Your Name. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਮਨਮੁਖੁ ਅਹੰਕਾਰੀ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣੈ ਖਿਨੁ ਆਗੈ ਖਿਨੁ ਪੀਛੈ ॥
manamukh aha(n)kaaree mahal na jaanai khin aagai khin peechhai ||
The egotistical, self-willed manmukh does not know the Mansion of the Lord's Presence; one moment he is here, and the next moment he is there.
ਸਦਾ ਬੁਲਾਈਐ ਮਹਲਿ ਨ ਆਵੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਦਰਗਹ ਸੀਝੈ ॥
sadaa bulaaeeai mahal na aavai kiu kar daragah seejhai ||
He is always invited, but he does not go to the Mansion of the Lord's Presence. How shall he be accepted in the Court of the Lord?
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਹਲੁ ਵਿਰਲਾ ਜਾਣੈ ਸਦਾ ਰਹੈ ਕਰ ਜੋੜਿ ॥
satigur kaa mahal viralaa jaanai sadaa rahai kar joR ||
How rare are those who know the Mansion of the True Guru; they stand with their palms pressed together.
ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਨਾਨਕ ਲਏ ਬਹੋੜਿ ॥੨॥
aapanee kripaa kare har meraa naanak lae bahoR ||2||
If my Lord grants His Grace, O Nanak, He restores them to Himself. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਸਾ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸਫਲ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮੰਨੇ ॥
saa sevaa keetee saphal hai jit satigur kaa man ma(n)ne ||
Fruitful and rewarding is that service, which is pleasing to the Guru's Mind.
ਜਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਮਨੁ ਮੰਨਿਆ ਤਾ ਪਾਪ ਕਸੰਮਲ ਭੰਨੇ ॥
jaa satigur kaa man ma(n)niaa taa paap kasa(n)mal bha(n)ne ||
When the Mind of the True Guru is pleased, then sins and misdeeds run away.
ਉਪਦੇਸੁ ਜਿ ਦਿਤਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੋ ਸੁਣਿਆ ਸਿਖੀ ਕੰਨੇ ॥
upades j ditaa satiguroo so suniaa sikhee ka(n)ne ||
The Sikhs listen to the Teachings imparted by the True Guru.
ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਚੜੀ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੇ ॥
jin satigur kaa bhaanaa ma(n)niaa tin chaRee chavagan va(n)ne ||
Those who surrender to the True Guru's Will are imbued with the four-fold Love of the Lord.
ਇਹ ਚਾਲ ਨਿਰਾਲੀ ਗੁਰਮੁਖੀ ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਸੁਣਿ ਮਨੁ ਭਿੰਨੇ ॥੨੫॥
ih chaal niraalee guramukhee gur deekhiaa sun man bhi(n)ne ||25||
This is the unique and distinct life-style of the Gurmukhs: listening to the Guru's Teachings, their minds blossom forth. ||25||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mah 3 ||
Salok, Third Mehl:
ਜਿਨਿ ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਆ ਆਪਣਾ ਤਿਸੁ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥
jin gur gopiaa aapanaa tis thaur na thaau ||
Those who do not affirm their Guru shall have no home or place of rest.
ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੋਵੈ ਗਏ ਦਰਗਹ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥
halat palat dovai gae daragah naahee thaau ||
They lose both this world and the next; they have no place in the Court of the Lord.
ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਲਗਹਿ ਪਾਇ ॥
oh velaa hath na aavaee phir satigur lagahi paai ||
This opportunity to bow at the Feet of the True Guru shall never come again.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਗਣਤੈ ਘੁਸੀਐ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥
satigur kee ganatai ghuseeai dukhe dukh vihaai ||
If they miss out on being counted by the True Guru, they shall pass their lives in pain and misery.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਹੈ ਆਪੇ ਲਏ ਜਿਸੁ ਲਾਇ ॥
satigur purakh niravair hai aape lae jis laai ||
The True Guru, the Primal Being, has no hatred or vengeance; He unites with Himself those with whom He is pleased.
ਨਾਨਕ ਦਰਸਨੁ ਜਿਨਾ ਵੇਖਾਲਿਓਨੁ ਤਿਨਾ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੧॥
naanak darasan jinaa vekhaalion tinaa daragah lae chhadaai ||1||
O Nanak, those who behold the Blessed Vision of His Darshan, are emancipated in the Court of the Lord. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mah 3 ||
Third Mehl:
ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ਦੁਰਮਤਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥
manamukh agiaan duramat aha(n)kaaree ||
The self-willed manmukh is ignorant, evil-minded and egotistical.
ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜੂਐ ਮਤਿ ਹਾਰੀ ॥
a(n)tar krodh jooai mat haaree ||
He is filled with anger within, and he loses his mind in the gamble.
ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਓਹੁ ਪਾਪ ਕਮਾਵੈ ॥
kooR kusat ohu paap kamaavai ||
He commits the sins of fraud and unrighteousness.
ਕਿਆ ਓਹੁ ਸੁਣੈ ਕਿਆ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥
kiaa ohu sunai kiaa aakh sunaavai ||
What can he hear, and what can he tell others?
ਅੰਨਾ ਬੋਲਾ ਖੁਇ ਉਝੜਿ ਪਾਇ ॥
a(n)naa bolaa khui ujhaR paai ||
He is blind and deaf; he loses his way, and wanders lost in the wilderness.
ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
manamukh a(n)dhaa aavai jaai ||
The blind, self-willed manmukh comes and goes in reincarnation;
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥
bin satigur bhete thaai na paai ||
without meeting the True Guru, he finds no place of rest.
ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥੨॥
naanak poorab likhiaa kamaai ||2||
O Nanak, he acts according to his pre-ordained destiny. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਜਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਕਠੋਰ ਹਹਿ ਸੇ ਬਹਹਿ ਨ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥
jin ke chit kathor hahi se bahahi na satigur paas ||
Those who have hearts as hard as stone, do not sit near the True Guru.
ਓਥੈ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜਿਆਰਾ ਚਿਤ ਉਦਾਸਿ ॥
othai sach varatadaa kooRiaaraa chit udaas ||
Truth prevails there; the false ones do not attune their consciousness to it.
ਓਇ ਵਲੁ ਛਲੁ ਕਰਿ ਝਤਿ ਕਢਦੇ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ਬਹਹਿ ਕੂੜਿਆਰਾ ਪਾਸਿ ॥
oi val chhal kar jhat kadhade phir jaai bahahi kooRiaaraa paas ||
By hook or by crook, they pass their time, and then they go back to sit with the false ones again.
ਵਿਚਿ ਸਚੇ ਕੂੜੁ ਨ ਗਡਈ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥
vich sache kooR na gadaee man vekhahu ko nirajaas ||
Falsehood does not mix with the Truth; O people, check it out and see.
ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜਿਆਰੀ ਜਾਇ ਰਲੇ ਸਚਿਆਰ ਸਿਖ ਬੈਠੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥੨੬॥
kooRiaar kooRiaaree jaai rale sachiaar sikh baithe satigur paas ||26||
The false go and mingle with the false, while the truthful Sikhs sit by the side of the True Guru. ||26||