Ang 34
ਸਬਦਿ ਮੰਨਿਐ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
sabad ma(n)niai gur paaeeai vichahu aap gavaai ||
With faith in the Shabad, the Guru is found, and selfishness is eradicated from within.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
anadin bhagat kare sadaa saache kee liv laai ||
Night and day, worship the True Lord with devotion and love forever.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੧੯॥੫੨॥
naam padaarath man vasiaa naanak sahaj samaai ||4||19||52||
The Treasure of the Naam abides in the mind; O Nanak, in the poise of perfect balance, merge into the Lord. ||4||19||52||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 ||
Siree Raag, Third Mehl:
ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਸਤਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਦੁਖੀਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥
jinee purakhee satagur na sevio se dukheee jug chaar ||
Those who do not serve the True Guru shall be miserable throughout the four ages.
ਘਰਿ ਹੋਦਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪਛਾਣਿਆ ਅਭਿਮਾਨਿ ਮੁਠੇ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
ghar hodaa purakh na pachhaaniaa abhimaan muthe aha(n)kaar ||
The Primal Being is within their own home, but they do not recognize Him. They are plundered by their egotistical pride and arrogance.
ਸਤਗੁਰੂ ਕਿਆ ਫਿਟਕਿਆ ਮੰਗਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥
sataguroo kiaa phitakiaa ma(n)g thake sa(n)saar ||
Cursed by the True Guru, they wander around the world begging, until they are exhausted.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥
sachaa sabad na sevio sabh kaaj savaaranahaar ||1||
They do not serve the True Word of the Shabad, which is the solution to all of their problems. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰਿ ॥
man mere sadaa har vekh hadoor ||
O my mind, see the Lord ever close at hand.
ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਪਰਹਰੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam maran dukh paraharai sabad rahiaa bharapoor ||1|| rahaau ||
He shall remove the pains of death and rebirth; the Word of the Shabad shall fill you to overflowing. ||1||Pause||
ਸਚੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥
sach salaahan se sache sachaa naam adhaar ||
Those who praise the True One are true; the True Name is their Support.
ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
sachee kaar kamaavanee sache naal piaar ||
They act truthfully, in love with the True Lord.
ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਵਰਤਦਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥
sachaa saahu varatadaa koi na metanahaar ||
The True King has written His Order, which no one can erase.
ਮਨਮੁਖ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਕੂੜਿ ਮੁਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥੨॥
manamukh mahal na paainee kooR muthe kooRiaar ||2||
The self-willed manmukhs do not obtain the Mansion of the Lord's Presence. The false are plundered by falsehood. ||2||
ਹਉਮੈ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ॥
haumai karataa jag muaa gur bin ghor a(n)dhaar ||
Engrossed in egotism, the world perishes. Without the Guru, there is utter darkness.
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥
maaiaa mohi visaariaa sukhadaataa daataar ||
In emotional attachment to Maya, they have forgotten the Great Giver, the Giver of Peace.
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਸਚੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
satagur sevahi taa ubarahi sach rakhahi ur dhaar ||
Those who serve the True Guru are saved; they keep the True One enshrined in their hearts.
ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੩॥
kirapaa te har paaeeai sach sabad veechaar ||3||
By His Grace, we find the Lord, and reflect on the True Word of the Shabad. ||3||
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥
satagur sev man niramalaa haumai taj vikaar ||
Serving the True Guru, the mind becomes immaculate and pure; egotism and corruption are discarded.
ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰ ॥
aap chhod jeevat marai gur kai sabad veechaar ||
So abandon your selfishness, and remain dead while yet alive. Contemplate the Word of the Guru's Shabad.
ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਲਾਗਾ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥
dha(n)dhaa dhaavat rahi gae laagaa saach piaar ||
The pursuit of worldly affairs comes to an end, when you embrace love for the True One.
ਸਚਿ ਰਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪॥
sach rate mukh ujale tit saachai darabaar ||4||
Those who are attuned to Truth-their faces are radiant in the Court of the True Lord. ||4||
ਸਤਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਮੰਨਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
satagur purakh na ma(n)nio sabad na lago piaar ||
Those who do not have faith in the Primal Being, the True Guru, and who do not enshrine love for the Shabad
ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਜੇਤਾ ਕਰਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥
isanaan daan jetaa karahi doojai bhaai khuaar ||
they take their cleansing baths, and give to charity again and again, but they are ultimately consumed by their love of duality.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਲਾਗੈ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥
har jeeu aapanee kripaa kare taa laagai naam piaar ||
When the Dear Lord Himself grants His Grace, they are inspired to love the Naam.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੫॥੨੦॥੫੩॥
naanak naam samaal too gur kai het apaar ||5||20||53||
O Nanak, immerse yourself in the Naam, through the Infinite Love of the Guru. ||5||20||53||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 ||
Siree Raag, Third Mehl:
ਕਿਸੁ ਹਉ ਸੇਵੀ ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਰੀ ਸਤਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥
kis hau sevee kiaa jap karee satagur poochhau jaai ||
Whom shall I serve? What shall I chant? I will go and ask the Guru.
ਸਤਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
satagur kaa bhaanaa ma(n)n laee vichahu aap gavaai ||
I will accept the Will of the True Guru, and eradicate selfishness from within.
ਏਹਾ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
ehaa sevaa chaakaree naam vasai man aai ||
By this work and service, the Naam shall come to dwell within my mind.
ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇ ॥੧॥
naamai hee te sukh paaeeai sachai sabad suhaai ||1||
Through the Naam, peace is obtained; I am adorned and embellished by the True Word of the Shabad. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੁ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ॥
man mere anadin jaag har chet ||
O my mind, remain awake and aware night and day, and think of the Lord.
ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਰਖਿ ਲੈ ਕੂੰਜ ਪੜੈਗੀ ਖੇਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aapanee khetee rakh lai koo(n)j paRaigee khet ||1|| rahaau ||
Protect your crops, or else the birds shall descend on your farm. ||1||Pause||
ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
man keeaa ichhaa pooreeaa sabad rahiaa bharapoor ||
The desires of the mind are fulfilled, when one is filled to overflowing with the Shabad.
ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥
bhai bhaai bhagat karahi din raatee har jeeu vekhai sadaa hadoor ||
One who fears, loves, and is devoted to the Dear Lord day and night, sees Him always close at hand.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਰੀਰਹੁ ਦੂਰਿ ॥
sachai sabad sadaa man raataa bhram gaiaa sareerahu door ||
Doubt runs far away from the bodies of those, whose minds remain forever attuned to the True Word of the Shabad.
ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਹਿਬੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੨॥
niramal saahib paaiaa saachaa gunee gaheer ||2||
The Immaculate Lord and Master is found. He is True; He is the Ocean of Excellence. ||2||
ਜੋ ਜਾਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸੂਤੇ ਗਏ ਮੁਹਾਇ ॥
jo jaage se ubare soote gae muhaai ||
Those who remain awake and aware are saved, while those who sleep are plundered.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਿਓ ਸੁਪਨਾ ਗਇਆ ਵਿਹਾਇ ॥
sachaa sabad na pachhaanio supanaa gaiaa vihaai ||
They do not recognize the True Word of the Shabad, and like a dream, their lives fade away.
ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਇ ॥
su(n)nje ghar kaa paahunaa jiu aaiaa tiu jaai ||
Like guests in a deserted house, they leave just exactly as they have come.