Ang 776
ਪੂਰਾ ਪੁਰਖੁ ਪਾਇਆ ਵਡਭਾਗੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥
pooraa purakh paaiaa vadabhaagee sach naam liv laavai ||
One obtains the Perfect Primal Lord, by great good fortune, lovingly focusing on the True Name.
ਮਤਿ ਪਰਗਾਸੁ ਭਈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥
mat paragaas bhaee man maaniaa raam naam vadiaaee ||
The intellect is enlightened, and the mind is satisfied, through the glory of the Lord's Name.
ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥੪॥੧॥੪॥
naanak prabh paaiaa sabad milaaiaa jotee jot milaaee ||4||1||4||
O Nanak, God is found, merging in the Shabad, and one's light blends into the Light. ||4||1||4||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੫ ॥
soohee mahalaa 4 ghar 5 ||
Soohee, Fourth Mehl, Fifth House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaad ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਗੁਰੁ ਸੰਤ ਜਨੋ ਪਿਆਰਾ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਮੇਰੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝਿ ਗਈਆਸੇ ॥
gur sa(n)t jano piaaraa mai miliaa meree trisanaa bujh gaeeaase ||
O humble Saints, I have met my Beloved Guru; the fire of my desire is quenched, and my yearning is gone.
ਹਉ ਮਨੁ ਤਨੁ ਦੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰੈ ਮੈ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭ ਗੁਣਤਾਸੇ ॥
hau man tan devaa satigurai mai mele prabh gunataase ||
I dedicate my mind and body to the True Guru; I pray that may He unite me with God, the treasure of virtue.
ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਮੈ ਦਸੇ ਹਰਿ ਸਾਬਾਸੇ ॥
dhan dha(n)n guroo vad purakh hai mai dase har saabaase ||
Blessed, blessed is the Guru, the Supreme Being, who tells me of the most blessed Lord.
ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਿਗਾਸੇ ॥੧॥
vadabhaagee har paaiaa jan naanak naam vigaase ||1||
By great good fortune, servant Nanak has found the Lord; he blossoms forth in the Naam. ||1||
ਗੁਰੁ ਸਜਣੁ ਪਿਆਰਾ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਸਾਹਾ ॥
gur sajan piaaraa mai miliaa har maarag pa(n)th dasaahaa ||
I have met my Beloved Friend, the Guru, who has shown me the Path to the Lord.
ਘਰਿ ਆਵਹੁ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਮਿਲੁ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਭ ਨਾਹਾ ॥
ghar aavahu chiree vichhu(n)niaa mil sabad guroo prabh naahaa ||
Come home - I have been separated from You for so long! Please, let me merge with You, through the Word of the Guru's Shabad, O my Lord God.
ਹਉ ਤੁਝੁ ਬਾਝਹੁ ਖਰੀ ਉਡੀਣੀਆ ਜਿਉ ਜਲ ਬਿਨੁ ਮੀਨੁ ਮਰਾਹਾ ॥
hau tujh baajhahu kharee udeeneeaa jiu jal bin meen maraahaa ||
Without You, I am so sad; like a fish out of water, I shall die.
ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਹਾ ॥੨॥
vadabhaagee har dhiaaiaa jan naanak naam samaahaa ||2||
The very fortunate ones meditate on the Lord; servant Nanak merges into the Naam. ||2||
ਮਨੁ ਦਹ ਦਿਸਿ ਚਲਿ ਚਲਿ ਭਰਮਿਆ ਮਨਮੁਖੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
man dah dis chal chal bharamiaa manamukh bharam bhulaaiaa ||
The mind runs around in the ten directions; the self-willed manmukh wanders around, deluded by doubt.
ਨਿਤ ਆਸਾ ਮਨਿ ਚਿਤਵੈ ਮਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਲਗਾਇਆ ॥
nit aasaa man chitavai man trisanaa bhukh lagaaiaa ||
In his mind, he continually conjures up hopes; his mind is gripped by hunger and thirst.
ਅਨਤਾ ਧਨੁ ਧਰਿ ਦਬਿਆ ਫਿਰਿ ਬਿਖੁ ਭਾਲਣ ਗਇਆ ॥
anataa dhan dhar dabiaa phir bikh bhaalan gaiaa ||
There is an infinite treasure buried within the mind, but still, he goes out, searching for poison.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਇਆ ॥੩॥
jan naanak naam salaahi too bin naavai pach pach muiaa ||3||
O servant Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord; without the Name, he rots away, and wastes away to death. ||3||
ਗੁਰੁ ਸੁੰਦਰੁ ਮੋਹਨੁ ਪਾਇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਬਾਣੀ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ॥
gur su(n)dar mohan paai kare har prem baanee man maariaa ||
Finding the beautiful and fascinating Guru, I have conquered my mind, through the Bani, the Word of my Beloved Lord.
ਮੇਰੈ ਹਿਰਦੈ ਸੁਧਿ ਬੁਧਿ ਵਿਸਰਿ ਗਈ ਮਨ ਆਸਾ ਚਿੰਤ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
merai hiradai sudh budh visar gaee man aasaa chi(n)t visaariaa ||
My heart has forgotten its common sense and wisdom; my mind has forgotten its hopes and cares.
ਮੈ ਅੰਤਰਿ ਵੇਦਨ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਗੁਰ ਦੇਖਤ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਿਆ ॥
mai a(n)tar vedan prem kee gur dekhat man saadhaariaa ||
Deep within my self, I feel the pains of divine love. Beholding the Guru, my mind is comforted and consoled.
ਵਡਭਾਗੀ ਪ੍ਰਭ ਆਇ ਮਿਲੁ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਵਾਰਿਆ ॥੪॥੧॥੫॥
vadabhaagee prabh aai mil jan naanak khin khin vaariaa ||4||1||5||
Awaken my good destiny, O God - please, come and meet me! Each and every instant, servant Nanak is a sacrifice to You. ||4||1||5||
ਸੂਹੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee chha(n)t mahalaa 4 ||
Soohee, Chhant, Fourth Mehl:
ਮਾਰੇਹਿਸੁ ਵੇ ਜਨ ਹਉਮੈ ਬਿਖਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਣ ਨ ਦਿਤੀਆ ॥
maarehis ve jan haumai bikhiaa jin har prabh milan na diteeaa ||
Eradicate the poison of egotism, O human being; it is holding you back from meeting your Lord God.
ਦੇਹ ਕੰਚਨ ਵੇ ਵੰਨੀਆ ਇਨਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਵਿਗੁਤੀਆ ॥
deh ka(n)chan ve va(n)neeaa in haumai maar viguteeaa ||
This golden-colored body has been disfigured and ruined by egotism.
ਮੋਹੁ ਮਾਇਆ ਵੇ ਸਭ ਕਾਲਖਾ ਇਨਿ ਮਨਮੁਖਿ ਮੂੜਿ ਸਜੁਤੀਆ ॥
mohu maaiaa ve sabh kaalakhaa in manamukh mooR sajuteeaa ||
Attachment to Maya is total darkness; this foolish, self-willed manmukh is attached to it.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਉਮੈ ਛੁਟੀਆ ॥੧॥
jan naanak guramukh ubare gurasabadee haumai chhuteeaa ||1||
O servant Nanak, the Gurmukh is saved; through the Word of the Guru's Shabad, he is released from egotism. ||1||
ਵਸਿ ਆਣਿਹੁ ਵੇ ਜਨ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਮਨੁ ਬਾਸੇ ਜਿਉ ਨਿਤ ਭਉਦਿਆ ॥
vas aanihu ve jan is man kau man baase jiu nit bhaudiaa ||
Overcome and subdue this mind; your mind wanders around continually, like a falcon.
ਦੁਖਿ ਰੈਣਿ ਵੇ ਵਿਹਾਣੀਆ ਨਿਤ ਆਸਾ ਆਸ ਕਰੇਦਿਆ ॥
dukh rain ve vihaaneeaa nit aasaa aas karediaa ||
The mortal's life-night passes painfully, in constant hope and desire.
ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਵੇ ਸੰਤ ਜਨੋ ਮਨਿ ਆਸ ਪੂਰੀ ਹਰਿ ਚਉਦਿਆ ॥
gur paaiaa ve sa(n)t jano man aas pooree har chaudiaa ||
I have found the Guru, O humble Saints; my mind's hopes are fulfilled, chanting the Lord's Name.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਦੇਹੁ ਮਤੀ ਛਡਿ ਆਸਾ ਨਿਤ ਸੁਖਿ ਸਉਦਿਆ ॥੨॥
jan naanak prabh dehu matee chhad aasaa nit sukh saudiaa ||2||
Please bless servant Nanak, O God, with such understanding, that abandoning false hopes, he may always sleep in peace. ||2||
ਸਾ ਧਨ ਆਸਾ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ਰਾਮ ਰਾਜਿਆ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸੇਜੜੀਐ ਆਈ ॥
saa dhan aasaa chit kare raam raajiaa har prabh sejaReeai aaee ||
The bride hopes in her mind, that her Sovereign Lord God will come to her bed.
ਮੇਰਾ ਠਾਕੁਰੁ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਰਾਮ ਰਾਜਿਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਈ ॥
meraa thaakur agam daiaal hai raam raajiaa kar kirapaa lehu milaaee ||
My Lord and Master is infinitely compassionate; O Sovereign Lord, be merciful, and merge me into Yourself.