Ang 836

ਮਨ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਮਨ ਹੀ ਜਾਣੈ ਅਵਰੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕੋ ਪੀਰ ਪਰਈਆ ॥੧॥

man kee birathaa man hee jaanai avar k jaanai ko peer paraeeaa ||1||

The pain of my mind is known only to my own mind; who can know the pain of another? ||1||

ਰਾਮ ਗੁਰਿ ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਮਨੁ ਲਈਆ ॥

raam gur mohan mohi man laeeaa ||

The Lord, the Guru, the Enticer, has enticed my mind.

ਹਉ ਆਕਲ ਬਿਕਲ ਭਈ ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਹਉ ਲੋਟ ਪੋਟ ਹੋਇ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

hau aakal bikal bhaee gur dekhe hau lot pot hoi paeeaa ||1|| rahaau ||

I am stunned and amazed, gazing upon my Guru; I have entered the realm of wonder and bliss. ||1||Pause||

ਹਉ ਨਿਰਖਤ ਫਿਰਉ ਸਭਿ ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖਨ ਕੋ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਚਈਆ ॥

hau nirakhat phirau sabh des disa(n)tar mai prabh dekhan ko bahut man chaeeaa ||

I wander around, exploring all lands and foreign countries; within my mind, I have such a great longing to see my God.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਿਖਈਆ ॥੨॥

man tan kaat deu gur aagai jin har prabh maarag pa(n)th dikhaeeaa ||2||

I sacrifice my mind and body to the Guru, who has shown me the Way, the Path to my Lord God. ||2||

ਕੋਈ ਆਣਿ ਸਦੇਸਾ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰਾ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠ ਲਗਈਆ ॥

koee aan sadesaa dei prabh keraa rid a(n)tar man tan meeth lagaeeaa ||

If only someone would bring me news of God; He seems so sweet to my heart, mind and body.

ਮਸਤਕੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਚਰਣਾ ਤਲਿ ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਈਆ ॥੩॥

masatak kaat deu charanaa tal jo har prabh mele mel milaeeaa ||3||

I would cut off my head and place it under the feet of that one who leads me to meet and unite with my Lord God. ||3||

ਚਲੁ ਚਲੁ ਸਖੀ ਹਮ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਬੋਧਹ ਗੁਣ ਕਾਮਣ ਕਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਲਹੀਆ ॥

chal chal sakhee ham prabh parabodhah gun kaaman kar har prabh laheeaa ||

Let us go, O my companions, and understand our God; with the spell of virtue, let us obtain our Lord God.

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਉਆ ਕੋ ਨਾਮੁ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਪਈਆ ॥੪॥

bhagat vachhal uaa ko naam kaheeat hai saran prabhoo tis paachhai paeeaa ||4||

He is called the Lover of His devotees; let us follow in the footsteps of those who seek God's Sanctuary. ||4||

ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਖੁਸੀਆ ਮਨਿ ਦੀਪਕ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬਲਈਆ ॥

khimaa seegaar kare prabh khuseeaa man deepak gur giaan balaeeaa ||

If the soul-bride adorns herself with compassion and forgiveness, God is pleased, and her mind is illumined with the lamp of the Guru's wisdom.

ਰਸਿ ਰਸਿ ਭੋਗ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਹਮ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜੀਉ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੫॥

ras ras bhog kare prabh meraa ham tis aagai jeeu kat kat paeeaa ||5||

With happiness and ecstasy, my God enjoys her; I offer each and every bit of my soul to Him. ||5||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਾਰੁ ਕੰਠਿ ਹੈ ਬਨਿਆ ਮਨੁ ਮੋਤੀਚੂਰੁ ਵਡ ਗਹਨ ਗਹਨਈਆ ॥

har har haar ka(n)th hai baniaa man moteechoor vad gahan gahanaeeaa ||

I have made the Name of the Lord, Har, Har, my necklace; my mind tinged with devotion is the intricate ornament of crowning glory.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਸੇਜ ਵਿਛਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਛੋਡਿ ਨ ਸਕੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਭਈਆ ॥੬॥

har har saradhaa sej vichhaaee prabh chhod na sakai bahut man bhaeeaa ||6||

I have spread out my bed of faith in the Lord, Har, Har. I cannot abandon Him - my mind is filled with such a great love for Him. ||6||

ਕਹੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਵਰੁ ਅਵਰੁ ਕਿਛੁ ਕੀਜੈ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ਫੋਕਟ ਫੋਕਟਈਆ ॥

kahai prabh avar avar kichh keejai sabh baad seegaar phokat phokataeeaa ||

If God says one thing, and the soul-bride does something else, then all her decorations are useless and false.

ਕੀਓ ਸੀਗਾਰੁ ਮਿਲਣ ਕੈ ਤਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਲੀਓ ਸੁਹਾਗਨਿ ਥੂਕ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੭॥

keeo seegaar milan kai taaee prabh leeo suhaagan thook mukh paeeaa ||7||

She may adorn herself to meet her Husband Lord, but still, only the virtuous soul-bride meets God, and the other's face is spat upon. ||7||

ਹਮ ਚੇਰੀ ਤੂ ਅਗਮ ਗੁਸਾਈ ਕਿਆ ਹਮ ਕਰਹ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਪਈਆ ॥

ham cheree too agam gusaaee kiaa ham karah terai vas paeeaa ||

I am Your hand-maiden, O Inaccessible Lord of the Universe; what can I do by myself? I am under Your power.

ਦਇਆ ਦੀਨ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸਮਈਆ ॥੮॥੫॥੮॥

daiaa deen karahu rakh levahu naanak har gur saran samaeeaa ||8||5||8||

Be merciful, Lord, to the meek, and save them; Nanak has entered the Sanctuary of the Lord, and the Guru. ||8||5||8||

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

bilaaval mahalaa 4 ||

Bilaaval, Fourth Mehl:

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਅਗਮ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਸਰਧਾ ਮਨਿ ਬਹੁਤੁ ਉਠਈਆ ॥

mai man tan prem agam thaakur kaa khin khin saradhaa man bahut uthaeeaa ||

My mind and body are filled with love for my Inaccessible Lord and Master. Each and every instant, I am filled with immense faith and devotion.

ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਸਰਧਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਬੂੰਦ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੧॥

gur dekhe saradhaa man pooree jiu chaatrik priu priu boo(n)d mukh paeeaa ||1||

Gazing upon the Guru, my mind's faith is fulfilled, like the song-bird, which cries and cries, until the rain-drop falls into its mouth. ||1||

ਮਿਲੁ ਮਿਲੁ ਸਖੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਈਆ ॥

mil mil sakhee har kathaa sunaeeaa ||

Join with me, join with me, O my companions, and teach me the Sermon of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੈ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਸਿਰੁ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

satigur daiaa kare prabh mele mai tis aagai sir kat kat paeeaa ||1|| rahaau ||

The True Guru has mercifully united me with God. Cutting off my head, and chopping it into pieces, I offer it to Him. ||1||Pause||

ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਇਕ ਬੇਦਨ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਨ ਪਈਆ ॥

rom rom man tan ik bedan mai prabh dekhe bin need na paeeaa ||

Each and every hair on my head, and my mind and body, suffer the pains of separation; without seeing my God, I cannot sleep.

ਬੈਦਕ ਨਾਟਿਕ ਦੇਖਿ ਭੁਲਾਨੇ ਮੈ ਹਿਰਦੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪੀਰ ਲਗਈਆ ॥੨॥

baidak naatik dekh bhulaane mai hiradai man tan prem peer lagaeeaa ||2||

The doctors and healers look at me, and are perplexed. Within my heart, mind and body, I feel the pain of divine love. ||2||

ਹਉ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਿਉ ਬਿਨੁ ਅਮਲੈ ਅਮਲੀ ਮਰਿ ਗਈਆ ॥

hau khin pal rahi na sakau bin preetam jiu bin amalai amalee mar gaeeaa ||

I cannot live for a moment, for even an instant, without my Beloved, like the opium addict who cannot live without opium.

ਜਿਨ ਕਉ ਪਿਆਸ ਹੋਇ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰੀ ਤਿਨੑ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਵੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕੋ ਦੁਈਆ ॥੩॥

jin kau piaas hoi prabh keree tinh avar na bhaavai bin har ko dueeaa ||3||

Those who thirst for God, do not love any other. Without the Lord, there is no other at all. ||3||

ਕੋਈ ਆਨਿ ਆਨਿ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਵੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਬਲਿ ਘੁਮਿ ਗਈਆ ॥

koee aan aan meraa prabhoo milaavai hau tis vitahu bal bal ghum gaeeaa ||

If only someone would come and unite me with God; I am devoted, dedicated, a sacrifice to him.

ਅਨੇਕ ਜਨਮ ਕੇ ਵਿਛੁੜੇ ਜਨ ਮੇਲੇ ਜਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਪਵਈਆ ॥੪॥

anek janam ke vichhuRe jan mele jaa sat sat satigur saran pavaeeaa ||4||

After being separated from the Lord for countless incarnations, I am re-united with Him, entering the Sanctuary of the True, True, True Guru. ||4||