Ang 300
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜ ਲਾਗਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸੇਵ ॥
man tan seetal saa(n)t sahaj laagaa prabh kee sev ||
My mind and body are cooled and soothed, in intuitive peace and poise; I have dedicated myself to serving God.
ਟੂਟੇ ਬੰਧਨ ਬਹੁ ਬਿਕਾਰ ਸਫਲ ਪੂਰਨ ਤਾ ਕੇ ਕਾਮ ॥
toote ba(n)dhan bahu bikaar saphal pooran taa ke kaam ||
One who meditates in remembrance on the Name of the Lord - his bonds are broken, all his sins are erased,
ਦੁਰਮਤਿ ਮਿਟੀ ਹਉਮੈ ਛੁਟੀ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮ ॥
duramat mitee haumai chhutee simarat har ko naam ||
and his works are brought to perfect fruition; his evil-mindedness disappears, and his ego is subdued.
ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਮਿਟਿਆ ਆਵਾ ਗਵਨ ॥
saran gahee paarabraham kee mitiaa aavaa gavan ||
Taking to the Sanctuary of the Supreme Lord God, his comings and goings in reincarnation are ended.
ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਗੁਣ ਗੁਬਿੰਦ ਪ੍ਰਭ ਰਵਨ ॥
aap tariaa kuta(n)b siu gun gubi(n)d prabh ravan ||
He saves himself, along with his family, chanting the Praises of God, the Lord of the Universe.
ਹਰਿ ਕੀ ਟਹਲ ਕਮਾਵਣੀ ਜਪੀਐ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਮੁ ॥
har kee tahal kamaavanee japeeai prabh kaa naam ||
I serve the Lord, and I chant the Name of God.
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧੫॥
gur poore te paaiaa naanak sukh bisraam ||15||
From the Perfect Guru, Nanak has obtained peace and comfortable ease. ||15||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok ||
Salok:
ਪੂਰਨੁ ਕਬਹੁ ਨ ਡੋਲਤਾ ਪੂਰਾ ਕੀਆ ਪ੍ਰਭ ਆਪਿ ॥
pooran kabahu na dolataa pooraa keeaa prabh aap ||
The perfect person never wavers; God Himself made him perfect.
ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹੋਤ ਨ ਘਾਟਿ ॥੧੬॥
din din chaRai savaaiaa naanak hot na ghaat ||16||
Day by day, he prospers; O Nanak, he shall not fail. ||16||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਪੂਰਨਮਾ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਏਕੁ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ॥
pooranamaa pooran prabh ek karan kaaran samarath ||
The day of the full moon: God alone is Perfect; He is the All-powerful Cause of causes.
ਜੀਅ ਜੰਤ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖੁ ਸਭ ਊਪਰਿ ਜਾ ਕਾ ਹਥੁ ॥
jee ja(n)t daiaal purakh sabh oopar jaa kaa hath ||
The Lord is kind and compassionate to all beings and creatures; His Protecting Hand is over all.
ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਰ ਕੀਆ ਜਾ ਕਾ ਹੋਇ ॥
gun nidhaan gobi(n)d gur keeaa jaa kaa hoi ||
He is the Treasure of Excellence, the Lord of the Universe; through the Guru, He acts.
ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਜਾਨੁ ਅਲਖ ਨਿਰੰਜਨ ਸੋਇ ॥
a(n)tarajaamee prabh sujaan alakh nira(n)jan soi ||
God, the Inner-knower, the Searcher of hearts, is All-knowing, Unseen and Immaculately Pure.
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੋ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਨਣਹਾਰ ॥
paarabraham paramesaro sabh bidh jaananahaar ||
The Supreme Lord God, the Transcendent Lord, is the Knower of all ways and means.
ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਸਰਨਿ ਜੋਗੁ ਆਠ ਪਹਰ ਨਮਸਕਾਰ ॥
sa(n)t sahaaee saran jog aath pahar namasakaar ||
He is the Support of His Saints, with the Power to give Sanctuary. Twenty-four hours a day, I bow in reverence to Him.
ਅਕਥ ਕਥਾ ਨਹ ਬੂਝੀਐ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ॥
akath kathaa nah boojheeai simarahu har ke charan ||
His Unspoken Speech cannot be understood; I meditate on the Feet of the Lord.
ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨ ॥੧੬॥
patit udhaaran anaath naath naanak prabh kee saran ||16||
He is the Saving Grace of sinners, the Master of the masterless; Nanak has entered God's Sanctuary. ||16||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok ||
Salok:
ਦੁਖ ਬਿਨਸੇ ਸਹਸਾ ਗਇਓ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
dukh binase sahasaa gaio saran gahee har raai ||
My pain is gone, and my sorrows have departed, since I took to the Sanctuary of the Lord, my King.
ਮਨਿ ਚਿੰਦੇ ਫਲ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੭॥
man chi(n)de phal paaiaa naanak har gun gaai ||17||
I have obtained the fruits of my mind's desires, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||17||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਕੋਈ ਗਾਵੈ ਕੋ ਸੁਣੈ ਕੋਈ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥
koee gaavai ko sunai koee karai beechaar ||
Some sing, some listen, and some contemplate;
ਕੋ ਉਪਦੇਸੈ ਕੋ ਦ੍ਰਿੜੈ ਤਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ਉਧਾਰੁ ॥
ko upadesai ko driRai tis kaa hoi udhaar ||
some preach, and some implant the Name within; this is how they are saved.
ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੈ ਹੋਇ ਨਿਰਮਲਾ ਜਨਮ ਜਨਮ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥
kilabikh kaatai hoi niramalaa janam janam mal jaai ||
Their sinful mistakes are erased, and they become pure; the filth of countless incarnations is washed away.
ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖੁ ਊਜਲਾ ਨਹ ਪੋਹੈ ਤਿਸੁ ਮਾਇ ॥
halat palat mukh oojalaa nah pohai tis maai ||
In this world and the next, their faces shall be radiant; they shall not be touched by Maya.
ਸੋ ਸੁਰਤਾ ਸੋ ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਗਿਆਨੀ ਧਨਵੰਤੁ ॥
so surataa so baisano so giaanee dhanava(n)t ||
They are intuitively wise, and they are Vaishnaavs, worshippers of Vishnu; they are spiritually wise, wealthy and prosperous.
ਸੋ ਸੂਰਾ ਕੁਲਵੰਤੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਭਜਿਆ ਭਗਵੰਤੁ ॥
so sooraa kulava(n)t soi jin bhajiaa bhagava(n)t ||
They are spiritual heros, of noble birth, who vibrate upon the Lord God.
ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਸੂਦੁ ਬੈਸੁ ਉਧਰੈ ਸਿਮਰਿ ਚੰਡਾਲ ॥
khatree braahaman sood bais udharai simar cha(n)daal ||
The Kh'shatriyas, the Brahmins, the low-caste Soodras, the Vaisha workers and the outcast pariahs are all saved,
ਜਿਨਿ ਜਾਨਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਰਵਾਲ ॥੧੭॥
jin jaanio prabh aapanaa naanak tisahi ravaal ||17||
meditating on the Lord. Nanak is the dust of the feet of those who know his God. ||17||
ਗਉੜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥
gauRee kee vaar mahalaa 4 ||
Vaar In Gauree, Fourth Mehl:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaad ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mah 4 ||
Salok Fourth Mehl:
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
satigur purakh daiaal hai jis no samat sabh koi ||
The True Guru, the Primal Being, is kind and compassionate; all are alike to Him.
ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਦੇਖਦਾ ਮਨ ਭਾਵਨੀ ਤੇ ਸਿਧਿ ਹੋਇ ॥
ek drisat kar dekhadaa man bhaavanee te sidh hoi ||
He looks upon all impartially; with pure faith in the mind, He is obtained.
ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪਦੁ ਸੋਇ ॥
satigur vich a(n)mrit hai har utam har pad soi ||
The Ambrosial Nectar is within the True Guru; He is exalted and sublime, of Godly status.
ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak kirapaa te har dhiaaeeai guramukh paavai koi ||1||
O Nanak, by His Grace, one meditates on the Lord; the Gurmukhs obtain Him. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mah 4 ||
Fourth Mehl:
ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸਭ ਬਿਖੁ ਹੈ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥
haumai maaiaa sabh bikh hai nit jag totaa sa(n)saar ||
Egotism and Maya are total poison; in these, people continually suffer loss in this world.
ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥
laahaa har dhan khatiaa guramukh sabad veechaar ||
The Gurmukh earns the profit of the wealth of the Lord's Name, contemplating the Word of the Shabad.
ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਬਿਖੁ ਉਤਰੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
haumai mail bikh utarai har a(n)mrit har ur dhaar ||
The poisonous filth of egotism is removed, when one enshrines the Ambrosial Name of the Lord within the heart.