Ang 959
ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ਜਿਨਿ ਤਾਰਿਆ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥
vadaa saahib guroo milaaiaa jin taariaa sagal jagat ||
The Guru led me to meet the greatest Lord and Master; He saved the whole world.
ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਪਾਇਆ ਧੁਰਿ ਸੰਜੋਗ ॥
man keeaa ichhaa pooreeaa paaiaa dhur sa(n)jog ||
The desires of the mind are fulfilled; I have attained my pre-destined Union with God.
ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਦ ਹੀ ਭੋਗੇ ਭੋਗ ॥੧॥
naanak paaiaa sach naam sad hee bhoge bhog ||1||
Nanak has obtained the True Name; He enjoys the enjoyments forever. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mah 5 ||
Fifth Mehl:
ਮਨਮੁਖਾ ਕੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮਾਇਆ ਕਾ ਸਨਬੰਧੁ ॥
manamukhaa keree dosatee maaiaa kaa sanaba(n)dh ||
Friendship with the self-willed manmukhs is an alliance with Maya.
ਵੇਖਦਿਆ ਹੀ ਭਜਿ ਜਾਨਿ ਕਦੇ ਨ ਪਾਇਨਿ ਬੰਧੁ ॥
vekhadiaa hee bhaj jaan kade na paain ba(n)dh ||
As we watch, they run away; they never stand firm.
ਜਿਚਰੁ ਪੈਨਨਿ ਖਾਵਨੑੇ ਤਿਚਰੁ ਰਖਨਿ ਗੰਢੁ ॥
jichar painan khaavanhe tichar rakhan ga(n)dh ||
As long as they get food and clothing, they stick around.
ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਕਿਛੁ ਨ ਹੋਵਈ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਬੋਲਨਿ ਗੰਧੁ ॥
jit din kichh na hovaee tit din bolan ga(n)dh ||
But on that day when they receive nothing, then they start to curse.
ਜੀਅ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ॥
jee kee saar na jaananee manamukh agiaanee a(n)dh ||
The self-willed manmukhs are ignorant and blind; they do not know the secrets of the soul.
ਕੂੜਾ ਗੰਢੁ ਨ ਚਲਈ ਚਿਕੜਿ ਪਥਰ ਬੰਧੁ ॥
kooRaa ga(n)dh na chalaee chikaR pathar ba(n)dh ||
The false bond does not last; it is like stones joined with mud.
ਅੰਧੇ ਆਪੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਫਕੜੁ ਪਿਟਨਿ ਧੰਧੁ ॥
a(n)dhe aap na jaananee phakaR pitan dha(n)dh ||
The blind do not understand themselves; they are engrossed in false worldly entanglements.
ਝੂਠੈ ਮੋਹਿ ਲਪਟਾਇਆ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਬਿਹੰਧੁ ॥
jhoothai mohi lapataaiaa hau hau karat biha(n)dh ||
Entangled in false attachments, they pass their lives in egotism and self-conceit.
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਕਰਮੁ ਕਰੇਇ ॥
kripaa kare jis aapanee dhur pooraa karam karei ||
But that being, whom the Lord has blessed with His Mercy from the very beginning, does perfect deeds, and accumulates good karma.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ॥੨॥
jan naanak se jan ubare jo satigur saran pare ||2||
O servant Nanak, those humble beings alone are saved, who enter the Sanctuary of the True Guru. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਜੋ ਰਤੇ ਦੀਦਾਰ ਸੇਈ ਸਚੁ ਹਾਕੁ ॥
jo rate deedaar seee sach haak ||
Those who are imbued with the Lord's Vision, speak the Truth.
ਜਿਨੀ ਜਾਤਾ ਖਸਮੁ ਕਿਉ ਲਭੈ ਤਿਨਾ ਖਾਕੁ ॥
jinee jaataa khasam kiu labhai tinaa khaak ||
How can I obtain the dust of those who realize their Lord and Master?
ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਵੇਕਾਰੁ ਹੋਵੈ ਸੰਗਿ ਪਾਕੁ ॥
man mailaa vekaar hovai sa(n)g paak ||
The mind, stained by corruption, becomes pure by associating with them.
ਦਿਸੈ ਸਚਾ ਮਹਲੁ ਖੁਲੈ ਭਰਮ ਤਾਕੁ ॥
disai sachaa mahal khulai bharam taak ||
One sees the Mansion of the Lord's Presence, when the door of doubt is opened.
ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲੇ ਮਹਲੁ ਤਿਸੁ ਨ ਮਿਲੈ ਧਾਕੁ ॥
jisahi dikhaale mahal tis na milai dhaak ||
That one, unto whom the Mansion of the Lord's Presence is revealed, is never pushed or shoved.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ਬਿੰਦਕ ਨਦਰਿ ਝਾਕੁ ॥
man tan hoi nihaal bi(n)dak nadar jhaak ||
My mind and body are enraptured, when the Lord blesses me, even for an instant, with His Glance of Grace.
ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਲਾਗੁ ॥
nau nidh naam nidhaan gur kai sabad laag ||
The nine treasures, and the treasure of the Naam are obtained by commitment to the Word of the Guru's Shabad.
ਤਿਸੈ ਮਿਲੈ ਸੰਤ ਖਾਕੁ ਮਸਤਕਿ ਜਿਸੈ ਭਾਗੁ ॥੫॥
tisai milai sa(n)t khaak masatak jisai bhaag ||5||
He alone is blessed with the dust of the feet of the Saints, upon whose forehead such pre-ordained desiny is inscribed. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mah 5 ||
Salok, Fifth Mehl:
ਹਰਣਾਖੀ ਕੂ ਸਚੁ ਵੈਣੁ ਸੁਣਾਈ ਜੋ ਤਉ ਕਰੇ ਉਧਾਰਣੁ ॥
haranaakhee koo sach vain sunaaee jo tau kare udhaaran ||
O deer-eyed bride, I speak the Truth, which shall save you.
ਸੁੰਦਰ ਬਚਨ ਤੁਮ ਸੁਣਹੁ ਛਬੀਲੀ ਪਿਰੁ ਤੈਡਾ ਮਨ ਸਾਧਾਰਣੁ ॥
su(n)dar bachan tum sunahu chhabeelee pir taidaa man saadhaaran ||
Listen to these beautiful words, O beauteous bride; your Beloved Lord is your mind's only support.
ਦੁਰਜਨ ਸੇਤੀ ਨੇਹੁ ਰਚਾਇਓ ਦਸਿ ਵਿਖਾ ਮੈ ਕਾਰਣੁ ॥
durajan setee nehu rachaaio das vikhaa mai kaaran ||
You have fallen in love with an evil person; tell me - show me why!
ਊਣੀ ਨਾਹੀ ਝੂਣੀ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਵਿਹੂਣੀ ॥
oonee naahee jhoonee naahee naahee kisai vihoonee ||
I lack nothing, and I am not sad or depressed; I have no deficiency at all.
ਪਿਰੁ ਛੈਲੁ ਛਬੀਲਾ ਛਡਿ ਗਵਾਇਓ ਦੁਰਮਤਿ ਕਰਮਿ ਵਿਹੂਣੀ ॥
pir chhail chhabeelaa chhad gavaaio duramat karam vihoonee ||
I abandoned and lost my fascinating and beautiful Husband Lord; in this evil-mindedness, I have lost my good fortune.
ਨਾ ਹਉ ਭੁਲੀ ਨਾ ਹਉ ਚੁਕੀ ਨਾ ਮੈ ਨਾਹੀ ਦੋਸਾ ॥
naa hau bhulee naa hau chukee naa mai naahee dosaa ||
I am not mistaken, and I am not confused; I have no egotism, and commit no offense.
ਜਿਤੁ ਹਉ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਹਉ ਲਗੀ ਤੂ ਸੁਣਿ ਸਚੁ ਸੰਦੇਸਾ ॥
jit hau laaee tit hau lagee too sun sach sa(n)desaa ||
As You have linked me, so I am linked; listen to my true message.
ਸਾਈ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਸਾਈ ਭਾਗਣਿ ਜੈ ਪਿਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥
saaee souhaagan saaee bhaagan jai pir kirapaa dhaaree ||
She alone is the blessed soul-bride, and she alone is fortunate, upon whom the Husband Lord has showered His Mercy.
ਪਿਰਿ ਅਉਗਣ ਤਿਸ ਕੇ ਸਭਿ ਗਵਾਏ ਗਲ ਸੇਤੀ ਲਾਇ ਸਵਾਰੀ ॥
pir augan tis ke sabh gavaae gal setee laai savaaree ||
Her Husband Lord takes away all her faults and mistakes; hugging her close in His embrace, He embellishes her.
ਕਰਮਹੀਣ ਧਨ ਕਰੈ ਬਿਨੰਤੀ ਕਦਿ ਨਾਨਕ ਆਵੈ ਵਾਰੀ ॥
karamaheen dhan karai bina(n)tee kad naanak aavai vaaree ||
The unfortunate soul-bride makes this prayer: O Nanak, when will my turn come?
ਸਭਿ ਸੁਹਾਗਣਿ ਮਾਣਹਿ ਰਲੀਆ ਇਕ ਦੇਵਹੁ ਰਾਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥੧॥
sabh suhaagan maanahi raleeaa ik devahu raat muraaree ||1||
All the blessed soul-brides celebrate and make merry; bless me as well with a night of bliss, O Lord. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mah 5 ||
Fifth Mehl:
ਕਾਹੇ ਮਨ ਤੂ ਡੋਲਤਾ ਹਰਿ ਮਨਸਾ ਪੂਰਣਹਾਰੁ ॥
kaahe man too dolataa har manasaa pooranahaar ||
Why do you waver, O my mind? The Lord is the Fulfiller of hopes and desires.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਦੁਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰੁ ॥
satigur purakh dhiaai too sabh dukh visaaranahaar ||
Meditate on the True Guru, the Primal Being; He is the Destroyer of all pains.
ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਆਰਾਧਿ ਮਨ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥
har naamaa aaraadh man sabh kilavikh jaahi vikaar ||
Worship and adore the Lord's Name, O my mind; all sins and corruption shall be washed away.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥
jin kau poorab likhiaa tin ra(n)g lagaa nira(n)kaar ||
Those who are blessed with such pre-ordained destiny, are in love with the Formless Lord.
ਓਨੀ ਛਡਿਆ ਮਾਇਆ ਸੁਆਵੜਾ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥
onee chhadiaa maaiaa suaavaRaa dhan sa(n)chiaa naam apaar ||
They abandon the tastes of Maya, and gather in the infinite wealth of the Naam.
ਅਠੇ ਪਹਰ ਇਕਤੈ ਲਿਵੈ ਮੰਨੇਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥
athe pahar ikatai livai ma(n)nen hukam apaar ||
Twenty-four hours a day, they are lovingly absorbed in the One Lord; they surrender and accept the Will of the Infinite Lord.